سروده های آدم
اینجا به یاد تو، تک وتنها نشسته ام
هرچند ناامیدم از ... اما نشسته ام
در انتظار قطره ای باران از آسمان
مانند یک صدف لب دریا نشسته ام
پروانه ام که در سرم سودای آتش است
در شعله های شمع، بی پروا نشسته ام
بی بال و پر نمی شود پرواز را نوشت
چون پیله خیال، در رؤیا نشسته ام
ای شهد شعر جاری از شور نگاه تو
در انتظار یک غزل اینجا نشسته ام
#آدم
مشت دل را پیش هر کس وا نکن
راز خود را هرکجا افشا نکن
ما بدیم، اما تو که بد نیستی
خوب من! با ما بدان، بد تا نکن
ما سراپا عیب و پا تا سر گناه
تو بپوشان پرده و رسوا نکن
گاه گاهی زندگی با تلخ ها
گرچه شیرین می شود، اما نکن
زندگانی ضامن فردا نشد
وعده امروز را فردا نکن
قطرگی بگذار تا دریا شوی
یا چو ما اندیشه دریا نکن
میل باغ لاله گر داری به دل
جز میان قلب عاشق جا نکن
در قمار عشق باید پاک باخت
یا ببُرّ از جان خود دل، یا نکن
بازی هفتاد و دو ملت بس است
باز جنگ تازه ای بر پا نکن
#آدم
